تاریخچه گیم نت ها و راز ماندگاری آنها
به گزارش استدیو مرینا، تجربه نشستن روی صندلی های چرمی، بوی ملایم سخت افزارهای داغ شده و صدای کیبوردهای مکانیکی که در فضای نیمه تاریک طنین انداز می گردد، برای هر گیمری فراتر از یک تفریح ساده است. سال ها پیش، زمانی که مودم های دیال آپ (Dial-up) با صدای گوش خراش خود ما را به دنیای ناپایدار اینترنت وصل می کردند، گیم نت ها تنها پناهگاه برای تجربه بازی های چندنفره بودند.
تصور رایج این بود که با ظهور اینترنت های پرسرعت فیبر نوری و کنسول های نسل نهم در خانه ها، این مراکز به خاطره ها بپیوندند؛ اما واقعیتِ امروز، خلاف این پیش بینی را ثابت نموده است. امروزه مراکز بازی نه به عنوان یک جایگزین اجباری برای اینترنت خانگی، بلکه به عنوان سومین مکان (The Third Place) زندگی انسان مدرن بازتعریف شده اند؛ جایی میان خانه و محل کار که تعاملات اجتماعی در بستر پیکسل ها شکل می گیرد.
در این مقاله، سفری خواهیم داشت به اعماق تاریخچه این مراکز و تحلیل خواهیم کرد که چرا گیم نت، همچنان قلب تپنده فرهنگ عامه به جای مانده است.
1- از زیرزمین های تاریک تا مجتمع های مدرن؛ تبارشناسی مراکز بازی
تاریخچه گیم نت ها در ایران و دنیا، روایتی از دگردیسی (Metamorphosis) تکنولوژیک است. در اواخر دهه هفتاد و اوایل دهه هشتاد خورشیدی، مفهوم کلوپ با دستگاه های سگا و میکرو گره خورده بود. محیط هایی که اغلب در زیرزمین ها یا مغازه های کوچک محلی شکل می گرفتند و بوی تند مدارهای الکترونیک در فضای آن ها استشمام می شد. با ورود پلی استیشن 1 و 2، این مراکز به پاتوق های اصلی نوجوانان تبدیل شدند. اما نقطه عطف واقعی، ظهور بازی های استراتژیک و تیراندازی اول شخص (First-Person Shooter) روی پلتفرم پی سی (PC) بود. بازی هایی مانند کانتر استرایک (Counter-Strike) و وارکرفت (Warcraft) مفهومی به نام شبکه محلی یا همان لَن (LAN) را به ادبیات جوانان اضافه کردند. در آن دوران، گیم نت تنها جایی بود که می توانستید فریاد پیروزی خود را مستقیماً به گوش حریفِ میز بغلی برسانید.
شاید نشنیده باشید:
اولین گیم نت های دنیا در اوایل دهه 90 میلادی در کره جنوبی با نام پی سی بنگ (PC Bang) ظهور کردند و به قدری در فرهنگ این کشور ریشه دواندند که امروزه به عنوان مهد ورزش های الکترونیک (eSports) در دنیا شناخته می شوند.
تحول بعدی با بهبود زیرساخت های اینترنت رخ داد. بسیاری تصور می کردند آنلاین شدن برای بازی ها در خانه، تیر خلاصی بر پیکر گیم نت هاست؛ اما دقیقاً برعکس شد. مراکز بازی با ارتقای استانداردهای خود به سمت گیمینگ لانژ (Gaming Lounge) حرکت کردند. آن ها از محیط های نمور و غیرحرفه ای، به فضاهای آکوستیک با صندلی های ارگونومیک، مانیتورهای با نرخ تازه سازی (Refresh Rate) بالا و سیستم های تهویه پیشرفته تبدیل شدند. امروزه گیم نت دیگر صرفاً یک ارائه دهنده سخت افزار نیست، بلکه یک هاب اجتماعی است که در آن مسابقات رسمی برگزار می گردد و استریمرها (Streamers) بخشی از محتوای خود را در فضای پرشور آن فراوری می نمایند. این دوام، مدیون درک درست صاحبان این کسب وکار از احتیاج انسان به تجربه جمعی است.
در واقع، سیر تکاملی این مراکز نشان می دهد که تکنولوژی نه تنها باعث حذف آن ها نشده، بلکه ابزاری برای تخصصی تر شدن آن ها فراهم آورده است. اگر در دهه 80 شما برای بازی کردن به گیم نت می رفتید، امروزه برای حرفه ای بازی کردن یا تماشای مسابقات در کنار دوستانتان به این مکان ها مراجعه می کنید. این تغییر کارکرد، ریشه در احتیاجهای روانی کاربرانی دارد که از انزوای بازی های خانگی خسته شده اند و در پی هیجان مشترک در اتمسفری (Atmosphere) زنده هستند.
2- کاربردهای چندگانه؛ وقتی گیم نت از مرزهای سرگرمی عبور می نماید
کاربرد گیم نت های امروزی فراتر از اجرای چند بازی محبوب است. یکی از مهم ترین نقش های فعلی این مراکز، میزبانی از ورزش های الکترونیک است. با جدی شدن رقابت های دنیای و جوایز میلیون دلاری بازی هایی مثل دوتا 2 (Dota 2) یا لیگ آف لجندز (League of Legends)، بازیکنان برای تمرین های تیمی احتیاج به محیطی دارند که حداقل تأخیر (Latency) یا همان پینگ (Ping) را داشته باشد. گیم نت های سطح بالا با تهیه پهنای باند اختصاصی و تجهیزات حرفه ای، نقش یک کمپ تمرینی را ایفا می نمایند. بسیاری از تیم های مطرح داخلی، ریشه های خود را از دل همین رقابت های کوچک محلی در گیم نت ها پیدا نموده اند.
علاوه بر این، گیم نت ها به یک ویترین زنده برای سخت افزار تبدیل شده اند. با توجه به قیمت های سرسام آور کارت های گرافیک سری RTX یا کنسول های نسل تازه، بسیاری از کاربران ترجیح می دهند قبل از خرید یک قطعه یا کنسول، عملکرد واقعی آن را در گیم نت تست نمایند. این مراکز به نوعی نقش نمایشگاه دائم (Showroom) صنعت گیم را بازی می نمایند. کاربری که میان خرید پی سی یا کنسول مردد است، با چند ساعت تجربه در یک گیم نت مجهز، به نتیجه نهایی می رسد. این کاربردِ مشاوره ای و تجربه محور، ارزشی افزوده است که هیچ فروشگاه آنلاین یا آنالیز ویدئویی نمی تواند جایگزین آن گردد.
جنبه آموزشی و استعدادیابی نیز بخش دیگری از کاربردهای نوین این مراکز است. در بسیاری از گیم نت های پیشرو، کلاس های تحلیل بازی، استراتژی چینی و حتی آموزش استریمینگ برگزار می گردد. نوجوانان در این محیط ها با مفاهیم فنی کامپیوتر، شبکه و مدیریت استرس در شرایط رقابتی آشنا می شوند. به زبان ساده، گیم نت از یک مرکز صرفاً مصرف نماینده، به یک مرکز فراوری مهارت و فرهنگ تبدیل شده است. جایی که در آن سواد دیجیتال در کنار سرگرمی، به شکلی ناخودآگاه رشد می نماید و نسل تازه را برای حضور در اقتصاد دیجیتال آماده می سازد.
ضمناً، نباید از کاربرد اجتماعی و سلامت روان غافل شد. در دنیایی که تنهایی دیجیتال رو به افزایش است، گیم نت فضایی را فراهم می نماید تا افراد با علایق مشترک، پیوندهای دوستی عمیقی برقرار نمایند. فریادها، خنده ها و حتی کل کل های بعد از بازی، همگی بخشی از یک فرآیند تخلیه هیجانی (Catharsis) هستند که در خانه و پشت مانیتورهای تنها، به ندرت اتفاق می افتند. این مراکز عملاً به پاتوق های امنی برای تخلیه انرژی جوانان تبدیل شده اند که تحت نظارت نسبی و در محیطی سالم فعالیت می نمایند.
3- اقتصاد سخت افزار؛ آیا هزینه های سرسام آور ضامن بقای گیم نت هاست؟
یکی از کلیدی ترین دلایل تداوم حیات گیم نت ها در سال های اخیر، شکاف عمیق میان قدرت خرید مصرف نماینده و قیمت دنیای قطعات سخت افزاری است. در گذشته، خرید یک سیستم میان رده که بیشتر بازی های روز را اجرا کند، برای طبقه میانه جامعه در دسترس بود. اما امروزه با ظهور کارت های گرافیک فوق پیشرفته و مانیتورهایی با نرخ نوسازی (Refresh Rate) خیره نماینده، تجهیز یک سیستم حرفه ای برای بازی، به سرمایه گذاری سنگینی احتیاج دارد. در این معادله مالی، گیم نت به عنوان یک اقتصاد اشتراکی (Sharing Economy) وارد عمل می گردد. کاربر با پرداخت هزینه ای ناچیز برای هر ساعت، به سخت افزاری دسترسی پیدا می نماید که خرید شخصی آن ممکن است معادل چندین ماه عایدی او باشد.
این مدل مالی، گیم نت را از یک سرگرمی ساده به یک سرویس لوکسِ ارزان تبدیل نموده است. وقتی صحبت از تجربه بازی با نرخ فریم بالا (High Frame Rate) و رزولوشن 4K می گردد، بسیاری از گیمرها ترجیح می دهند به جای دست وپنجه نرم کردن با لگ (Lag) و تنظیمات گرافیکی پایین در سیستم های خانگی قدیمی، به مراکزی بروند که از آخرین تکنولوژی های روز بهره می برند. در واقع، گیم نت ها با تمرکز بر تجربه برتر (Premium Experience)، خلأ ناشی از ناتوانی در به روزرسانی سخت افزار خانگی را پر می نمایند. این مراکز با خرید عمده و مدیریت هزینه های نگهداری، بازگشت سرمایه خود را تضمین نموده و همزمان احتیاج طیف وسیعی از مخاطبان را پوشش می دهند.
خوب است بدانید:
در سال های اخیر، بسیاری از گیم نت های تراز اول دنیا بخشی از عایدی خود را به وسیله استخراج ارزهای دیجیتال (Mining) در ساعات تعطیلی یا زمان های کم تردد تأمین می نمایند تا هزینه به روزرسانی مداوم کارت های گرافیک گران قیمت خود را جبران نمایند.
علاوه بر سخت افزار اصلی، تجهیزات جانبی یا همان لوازم گیمینگ (Gaming Peripherals) نیز نقش مهمی در این اقتصاد دارند. لمس دکمه های یک کیبورد مکانیکی درجه یک، استفاده از ماوس های فوق سبک با سنسورهای دقیق و شنیدن جزئی ترین صداهای بازی به وسیله هدست های حرفه ای، تجربه ای است که بسیاری از کاربران در خانه از آن محروم هستند. گیم نت با فراهم کردن این زیست بوم (Ecosystem)، استانداردی را ارائه می دهد که پایین تر از آن برای گیمر حرفه ای پذیرفتنی نیست. بنابراین، مادامی که نرخ رشد تکنولوژی از نرخ رشد قدرت خرید فردی پیشی بگیرد، گیم نت ها به عنوان یک راه حل مالی هوشمندانه، محبوب باقی خواهند ماند.
4- روان شناسی حضور در محیط؛ چرا جمعی و حضوری بازی کردن هنوز مجذوب کننده است؟
فراتر از اعداد و ارقام مالی، یک نیروی نامرئی دیگر گیم نت ها را سرپا نگه داشته است: روان شناسی جمعی. اصطلاح لن پارتی (LAN Party) یا به زبان ساده تر دورهمی های شبکه ای، ریشه در احتیاج بنیادین انسان به تعاملات چهره به چهره دارد. بازی کردن در خانه، هرچقدر هم با اینترنت پرسرعت و میکروفون همراه باشد، باز هم در یک فضای ایزوله رخ می دهد. در مقابل، فضای گیم نت مملو از سینرژی (Synergy) است. تماشای واکنش های آنی هم تیمی ها، فریادهای پس از پیروزی و حتی بحث های داغ پس از شکست، چیزی است که الگوریتم های بازی آنلاین هرگز نمی توانند بازسازی نمایند.
در روان شناسی محیطی، گیم نت به عنوان یک قلمرو سوم شناخته می گردد که در آن سلسله مراتب های سنتی (مانند شاگرد و معلم یا کارمند و مدیر) فرو می ریزد و تنها مهارت (Skill) است که معین نماینده جایگاه افراد است. این فضای دموکراتیک، برای نوجوانان و جوانانی که در پی هویت یابی هستند، بسیار مجذوب کننده است. آن ها در گیم نت نه فقط یک بازیکن، بلکه بخشی از یک خرده فرهنگ (Subculture) محسوب می شوند. پیوندهای عاطفی که در این محیط ها شکل می گیرد، اغلب به دوستی های پایدار در دنیای واقعی منجر می گردد. به همین علت است که حتی گیمرهایی با سیستم های خانگی بسیار قدرتمند، همچنان آخر هفته های خود را در گیم نت ها سپری می نمایند.
موضوع دیگر، تمرکز (Focus) است. خانه معمولاً پر از عوامل حواس پرتی است؛ از صدای تلویزیون گرفته تا درخواست های اعضای خانواده. گیم نت اما یک محیط اختصاصی سازی شده (Dedicated Environment) برای غرق شدن در دنیای بازی است. نورپردازی ملایم نئونی، چیدمان ردیفی سیستم ها و حتی دمای کنترل شده محیط، همگی در خدمت ایجاد حالت غرقگی (Flow) هستند. در این حالت، گیمر تمام توان ذهنی خود را روی بازی متمرکز می نماید و به بالاترین سطح عملکرد خود می رسد. این اتمسفر متمرکز، چیزی است که گیم نت را به معبد مدرن هواداران بازی های ویدئویی تبدیل نموده است.
ضمناً، باید به عنصر رقابت اشاره نمود. حضور فیزیکی رقیب در فاصله چند متری، سطح آدرنالین را به شکلی غیرقابل مقایسه با بازی های آنلاین خانگی بالا می برد. این حس در صحنه بودن، مشابه تفاوتی است که میان تماشای فوتبال در تلویزیون و حضور در ورزشگاه وجود دارد. گیم نت ها ورزشگاه های کوچک محلی هستند که در آن قهرمانان کوچک ساخته می شوند و روایت های حماسی از بازی های به یادماندنی، دهان به دهان در محله می چرخد. همین روایت گری و اسطوره سازی های محلی، ضامن بقا و وفاداری مشتریان به این مراکز در طول دهه های متمادی بوده است.
5- آینده مراکز بازی؛ وقتی واقعیت مجازی و متاورس وارد می شوند
آینده گیم نت ها نه در تکرار الگوهای قدیمی، بلکه در میزبانی از تکنولوژی هایی است که راه اندازی آن ها در محیط محدود خانه تقریباً غیرممکن است. یکی از این حوزه ها، واقعیت مجازی (Virtual Reality) و واقعیت افزوده (Augmented Reality) در مقیاس وسیع است. اگرچه هدست های خانگی در دسترس هستند، اما تجربه واقعیت مجازی حرکتی که احتیاجمند فضاهای آکوستیک بزرگ، تردمیل های چندجهته (Omni-directional Treadmills) و حسگرهای محیطی است، تنها در مراکز تخصصی میسر خواهد بود. گیم نت های آینده به جای ردیف های طولانی صندلی، به اتاقک های شبیه ساز (Simulators) مجهز خواهند شد که کاربر را به طور کامل در محیط بازی غرق می نمایند.
علاوه بر این، مفهوم متاورس (Metaverse) می تواند پیوند میان فضای فیزیکی گیم نت و دنیا دیجیتال را مستحکم تر کند. تصور کنید وارد یک گیم نت می شوید و با استفاده از تجهیزات آن، نه تنها بازی می کنید، بلکه در یک کنسرت دیجیتال یا یک جلسه کاری در دنیای موازی شرکت می کنید. در این سناریو، گیم نت ها به درگاه های فیزیکی ورود به دنیا دیجیتال تبدیل می شوند. این مراکز به جای فروش صرفِ زمانِ بازی، دسترسی به تجربه های نایاب را می فروشند. از سوی دیگر، با توسعه کلاود گیمینگ (Cloud Gaming)، محدودیت های سخت افزاری محلی کمتر شده و گیم نت ها بیشتر بر روی ارائه بالاترین کیفیت نمایش (مثل نمایشگرهای هولوگرافیک) و راحتیِ فوق العاده متمرکز خواهند شد.
یک نکته کنجکاوی برانگیز:
بعضی تحلیل گران معتقدند نسل بعدی مراکز بازی، از سیستم های بازخورد لمسی (Haptic Feedback) در تمام بدن استفاده خواهند کرد تا بازیکنان برخورد گلوله یا وزش باد را به شکلی واقعی در محیط کنترل شده گیم نت احساس نمایند.
نقش گیم نت ها به عنوان مراکز استعدادیابی و آموزشگاه های ورزش های الکترونیک پررنگ تر خواهد شد. ما شاهد شکل گیری مراکزی خواهیم بود که دارای مربیان اختصاصی (Coaches) و تحلیل گران داده هستند تا به بازیکنان برای رسیدن به سطح حرفه ای یاری نمایند. بنابراین، گیم نت ها نه تنها منقرض نمی شوند، بلکه از یک محیط آماتوری به سمت ساختارهای تخصصی و آموزشگاهک حرکت می نمایند که در آن مرز میان سرگرمی، ورزش و تکنولوژی به کلی محو خواهد شد.
سوالات متداول (Smart FAQ)
1. آیا استفاده طولانی از مانیتورهای گیم نت باعث آسیب دائمی به شبکیه چشم می گردد؟
خیر، مانیتورهای حرفه ای گیمینگ مجهز به فیلترهای نور آبی و تکنولوژی های بدون پرش (Flicker-Free) هستند که خستگی چشم را به حداقل می رسانند. با این حال، رعایت قانون 20-20-20 یعنی هر 20 دقیقه نگاه کردن به فاصله ای دور الزامی است. آسیب های جدی معمولاً ناشی از نور محیطی نامناسب و عدم رعایت فاصله استاندارد است، نه صرفاً کیفیت پنل نمایشگر.
2. چگونه می توان متوجه شد که یک گیم نت از نظر بهداشتی استانداردهای لازم را رعایت می نماید؟
مهم ترین شاخص بهداشتی در مراکز بازی، ضدعفونی مداوم سطوح تماس مانند ماوس، کیبورد و به ویژه بالشتک های هدست پس از هر بار استفاده است. مراکز معتبر معمولاً از پدال های الکلی یا اشعه UV برای استریل کردن تجهیزات در حضور مشتری استفاده می نمایند. بعلاوه تهویه مطبوع قدرتمند برای جلوگیری از تجمع دی اکسید کربن و بوی بد، نشان دهنده کیفیت مدیریتی آن مجموعه است.
3. آیا تابش نئون های رنگی (RGB) در فضای تاریک گیم نت برای سیستم عصبی مضر است؟
نورپردازی های RGB عمدتاً جنبه زیبایی شناسی دارند و در صورتی که شدت آن ها بیش از حد نباشد، تأثیر مخربی بر اعصاب ندارند. مشکل اصلی زمانی رخ می دهد که تضاد نوری شدید بین مانیتور و محیط تاریک وجود داشته باشد که منجر به سردرد خوشه ای می گردد. گیم نت های استاندارد از نورهای غیرمستقیم برای تعدیل این تضاد و حفظ آرامش بصری گیمر استفاده می نمایند.
4. تکنولوژی کلاود گیمینگ (Cloud Gaming) چگونه می تواند بقای گیم نت های کوچک را تضمین کند؟
این فناوری به گیم نت ها اجازه می دهد بدون احتیاج به خرید سخت افزارهای گران قیمت محلی، سنگین ترین بازی ها را روی مینی پی سی های ارزان اجرا نمایند. در این حالت، گیم نت به جای سخت افزار، روی تامین اینترنت فوق پایدار و تجهیزات جانبی باکیفیت سرمایه گذاری می نماید. این رویکرد هزینه های استهلاک و به روزرسانی سیستم ها را به طرز چشمگیری کاهش می دهد.
5. آیا واقعیت مجازی (VR) در گیم نت ها باعث ایجاد حالت تهوع دائمی می گردد؟
حالت تهوع یا بیماری حرکت (Motion Sickness) ناشی از تأخیر بین حرکت سر و تصویر است که در هدست های تازه با نرخ نوسازی 120 هرتز به بالا تقریباً برطرف شده است. مراکز حرفه ای با استفاده از سخت افزارهای قدرتمند، نرخ فریم را ثابت نگه می دارند تا مغز دچار تضاد حسی نگردد. تجربه VR در گیم نت به علت استفاده از سیستم های High-end بسیار ایمن تر و لذت بخش تر از نسخه های ارزان قیمت خانگی است.
6. چرا بازی های تیمی در محیط فیزیکی گیم نت باعث بهبود مهارت های نرم می گردد؟
ارتباط چشمی و حضور فیزیکی در کنار هم تیمی ها، سرعت پردازش کدهای غیرکلامی و مدیریت بحران را در لحظه افزایش می دهد. این محیط افراد را مجبور می نماید برای رسیدن به هدف مشترک، هوش هیجانی خود را در کنترل خشم و همدلی ارتقا دهند. بسیاری از مهارت های رهبری تیمی در این فضاهای کوچک رقابتی به شکلی ناخودآگاه تمرین و درونی سازی می شوند.
7. آیا این باور که گیم نت ها محیط های ناسالمی برای نوجوانان هستند، ریشه علمی دارد؟
این یک تصور کلیشه ای قدیمی است؛ چرا که امروزه گیم نت های مجاز تحت نظارت های دقیق صنفی و با سیستم های مدیریت محتوا فعالیت می نمایند. تحقیقات نشان می دهد که تعامل در این فضاها می تواند از انزوای اجتماعی و افسردگی ناشی از بازی های تنهایی خانگی جلوگیری کند. امنیت یک مرکز بازی به مدیریت آن و رعایت قوانین رده بندی سنی بازی ها بستگی دارد، نه ماهیت خود گیم نت.
8. تفاوت اساسی میان صندلی های گیمینگ ارگونومیک و صندلی های اداری معمولی چیست؟
صندلی های گیمینگ برای حمایت از گودی کمر و گردن در نشستن های طولانی مدت و ثابت طراحی شده اند و قابلیت تنظیم زاویه تا 180 درجه را دارند. این صندلی ها فشار را از روی ستون فقرات برداشته و جریان خون در پاها را بهبود می بخشند. استفاده از این تجهیزات در گیم نت ها مانع از دردهای مزمن کمر و خستگی مفرط عضلانی در گیمرهای حرفه ای می گردد.
9. آیا گیم نت ها می توانند به عنوان پناهگاهی در برابر حملات سایبری خانگی محسوب شوند؟
بله، لایه های امنیتی و فایروال های سخت افزاری در مراکز بازی حرفه ای بسیار قدرتمندتر از مودم های خانگی هستند. بازی در این مراکز ریسک حملات DDoS به آی پی شخصی شما را از بین می برد. بعلاوه به علت ایزوله بودن سیستم ها، امکان نفوذ بدافزارها به اطلاعات شخصی و خانوادگی شما وجود نخواهد داشت.
10. نقش سرورهای محلی (Local Servers) در کاهش لگ بازی های شوتر چیست؟
در یک گیم نت، اطلاعات بازی به جای ارسال به سرورهای دوردست در خارج از کشور، در یک شبکه محلی با سرعت گیگابیت جابه جا می شوند. این موضوع تأخیر یا پینگ را به زیر 5 میلی ثانیه می رساند که برای بازی های رقابتی حیاتی است. این سرعتِ پاسخ دهی در هیچ بستر اینترنت خانگی معمولی قابل دست یابی نیست.
11. آیا مصرف نوشیدنی های انرژی زا در گیم نت ها بر عملکرد مغزی تاثیر مثبت دارد؟
این نوشیدنی ها با افزایش موقت آدرنالین و کافئین، زمان واکنش را کمی کاهش می دهند اما منجر به افت ناگهانی تمرکز پس از یک ساعت می شوند. مصرف مداوم آن ها در محیط گیم نت می تواند باعث لرزش دست و اختلال در تصمیم گیری های استراتژیک گردد. جایگزینی آب و میوه خشک نتایج پایدارتری در حفظ عملکرد ذهنی گیمر در طول مسابقات طولانی دارد.
12. سیستم های خنک نماینده آبی (Water Cooling) چه مزیتی برای پایداری فریم در گیم نت دارند؟
این سیستم ها حرارت قطعات را بسیار سریع تر از فن های بادی دفع نموده و مانع از پدیده گلوگاه حرارتی (Thermal Throttling) می شوند. در گیم نت ها که سیستم ها ساعت ها زیر فشار هستند، خنک نماینده آبی تضمین می نماید که قدرت پردازنده افت نکند. این ثبات عملکرد باعث می گردد بازیکن در تمام طول جلسه بازی، فریم ریت یکسانی را تجربه کند.
13. چگونه نورپردازی محیطی گیم نت بر ریتم شبانه روزی (Circadian Rhythm) گیمرها اثر می گذارد؟
فضاهای تاریک گیم نت همراه با نور شدید مانیتور، ترشح ملاتونین را در مغز سرکوب نموده و بدن را در حالت بیداری کاذب قرار می دهند. مراکز پیشرفته با استفاده از نورهای مکمل قرمز یا گرم در ساعات انتهای شب، کوشش می نمایند این اختلال را کاهش دهند. آگاهی از این موضوع به گیمرها یاری می نماید تا پس از خروج از گیم نت، زمان لازم برای آرامش سیستم عصبی قبل از خواب را در نظر بگیرند.
14. آیا صدای بالای محیط در گیم نت ها می تواند منجر به کاهش شنوایی تدریجی گردد؟
خطر اصلی نه صدای محیط، بلکه استفاده از هدست ها با ولوم غیرمجاز برای حذف نویز اطراف است. هدست های با کیفیت (Open-back) صدا را طبیعی تر پخش می نمایند اما نویز را عبور می دهند؛ در حالی که هدست های (Closed-back) با عایق بندی درست، اجازه می دهند در ولوم های پایین تر هم جزئیات را بشنوید. انتخاب هدست مناسب در گیم نت، کلید حفظ سلامت شنوایی در درازمدت است.
نتیجه گیری
گیم نت ها از زیرزمین های تاریک گذشته به مراکز فوق پیشرفته امروزی تبدیل شده اند و ثابت کردند که هیچ تکنولوژی خانگی نمی تواند جایگزین تجربه جمعی و اتمسفر رقابتی گردد. ماندگاری این مراکز مدیون هوشمندی مالی در اشتراک گذاری سخت افزارهای گران قیمت و پاسخ به احتیاج روانی انسان برای خروج از انزوای دیجیتال است. با ورود به عصر واقعیت مجازی و متاورس، این فضاها بار دیگر تغییر شکل خواهند داد تا به عنوان پل ارتباطی ما با دنیا های موازی باقی بمانند. گیم نت نه یک مغازه، بلکه یک فرهنگ زنده است که تا همواره قلب تپنده جامعه گیمری خواهد بود.
خاطرات شما، هویت گیم نت های ماست
شما هم از آن دسته گیمرهایی هستید که اولین پیروزی بزرگتان را در یک گیم نت جشن گرفته اید؟ یا شاید معتقدید عصر این مراکز به انتها رسیده است؟ مشتاقانه منتظر شنیدن روایت ها، نقدها و تجربیات شما از حضور در مراکز بازی هستیم؛ در بخش دیدگاه ها با ما به تبادل نظر بنشینید.
دکتر علیرضا مجیدی
پزشک، نویسنده و بنیان گذار وبلاگ خبرنگاران
دکتر علیرضا مجیدی، نویسنده و بنیان گذار وبلاگ خبرنگاران .
با بیش از 20 سال نویسندگی ترکیبی مستمر در زمینهٔ پزشکی، فناوری، سینما، کتاب و فرهنگ.
باشد که با هم متفاوت بیاندیشیم!
دربارهٔ علیرضا مجیدی در خبرنگاران